«سراج24» گزارش می دهد؛

بررسی دلایل نزدیکی کارگزارانی‌ها به دولت برای انتخابات مجلس/ پناه بردن اصلاحات به دامن کارگزاران از هراس حذف انتخاباتی/جعبه سیاه فعالیت انتخاباتی دولت

اصلاح طلبان به دلیل ترس از نداشتن پایگاه اجتماعی مستقل و از هراس اتحاد برخی افراد موسوم به اصولگرا با روحانی این روزها به حمایت همه جانبه از روحانی می پردازند

به گزارش خبرنگار سیاسی سراج24،در حالی به انتخابات اسفندماه نزدیک می شویم که گروههای سیاسی در حال نزدیک کردن خود به بدنه رای هستند. آنها با تصوراتشان درباره فضای اجتماعی دست به بازی های سیاسی می زنند. برخی از افراد که در جریان اصولگرایی هستند با این تصور که بعد از توافق هسته ای پایگاه اجتماعی دولت تقویت شده است، در حال نزدیک کردن خود به دولت هستند. اصلاح طلبان که پیروزی حسن روحانی و شکل گیری توافق هسته ای را همه از ناحیه خود می بینند، ناراحتند که چرا روحانی به اصولگرایان تمایل نشان می دهد.

در میانه این ماجرا کارگزاران سازندگی با تعریف و تمجید شبانه روزی از دولت در نظر دارند لیستی متشکل از برخی اصولگرایانی که آنها به اساس منفعت به ایشان می نگرند را به همراه برخی اعضای کارگزاران انتخاب کنند.

به  عنوان مثال روز گذشته روزنامه آ رمان که پیشتر صادق خرازی را کنار زده بود، تلویحا سرلیستی عارف را زیرسوال برد و نوشت: اصلاح طلبان قوی تر از لاریجانی دارند؟
 این روزنامه پیشتر نیز در گفتگویی با صادق زیباکلام به شدت به عارف حمله کرده بود: بنده معتقدم مجلسی که آقای ناطق نوری در رأس آن قرار داشته باشد به مراتب از مجلسی که دکتر عارف ریاست آن را برعهده بگیرند قدرتمندتر خواهد بود. اگر در 24 خرداد92 آقای دکتر عارف پیروز شده بودند و ایشان الان رئیس‌جمهور بودند، ما همین قدر دستاورد را هم نمی‌داشتیم.

پس از این اتفاقات به نظرمی رسد اصلاح طلبی از ترس حذف شدن می خواهد به نحوی خود را در لیست کارگزاران قرار دهد. این را می شود از سرمقاله امروز شرق که به تمجید از روحانی پرداخته است دید. ستون نویس شرق می نویسد: رئیس‌جمهور فعلا نمی‌خواهد از طریق مسائل فرهنگی وارد کارزار شود که اگر نگوییم قطعا در این جبهه ناکام است بی‌تردید برای به‌دست‌آوردن پیروزی اندک باید هزینه زیادی بپردازد. البته دیدگاه روحانی اشتباه نیست؛ تنها جایی را که می‌شود فعلا به حال خود رها کرد، همین حوزه فرهنگ و هنر است، چون در دوره احمدی‌نژاد چنان به توپ بسته شده که امروز هیچ‌گونه اجماع روشنفکرانه‌ای برای انتقاد و ایستادگی در آن وجود ندارد. اگر هم در پاره‌ای موارد اجماعی حاصل آمده باشد، منتقدان، صبوری را عاقلانه‌تر می‌دانند. از این‌رو بیشترین درگیری‌ها در حوزه اقتصاد است و شاید افشای پی‌درپی اختلاس‌ها، و پیگیری آنها برای احیای عدالت، بهترین مصداق آن است. در رویکردهای اجتماعی اما، دولت روحانی تنها سعی دارد که عقب‌نشینی نکند و اگر گامی جدی به جلو برنمی‌دارد، عقب هم نرود. می‌داند در اینجا یک گام به عقب، به‌سرعت واکنش‌های منفی را نسبت به دولت برمی‌انگیزد. پس مثلث دولت روحانی این‌گونه شد: محافظه‌کاری و مماشات، یک گام به جلو و دو گام به عقب در فرهنگ.

اعتماد هم در گفتگو با مرعشی دولت روحانی رابی عیب و نقص معرفی می کند و می نویسد: واقعیت این است که دولت یازدهم همواره با اقدامات سریع تلاش کرده مشکلات را کاهش دهد. دولت معتقد به مشورت با بدنه کارشناسی کشور است و تاکنون هم حامیانش به یاری او شتافتند. من تاکنون موضع غلط و ناصواب و نسنجیده‌ای را از دولت ندیده‌ام. ممکن است در برخی انتصابات و در برخی حوزه‌ها ضعیف عمل شده باشد یا بعضی انتخاب‌های اشتباه انجام داده باشد اما این امر به کلیت سیاست دولت برنمی‌گردد. سیاست‌های کلی دولت سیاست‌های کارشناسی شده‌ای است.

پناه بردن اصلاح طلبانی که سالها ادعای استقلال رای می کردند به کارگزاران در حالی اتفاق می افتد که روزنامه شرق که صادق خرازی را تبلیغ می کرد پس از زهر چشم کارگزارانی ها و اصلاح طلبان افراطی او را کنار گذاشته و به حمایت از دولت به شیوه روزنامه خانوادگی هاشمی رفسنجانی یعنی آرمان می پردازد.

اعتماد در ادامه گفتگو با مرعشی از قول او اینطور می نویسد: مواضع اخیر حسن روحانی مواضع راهگشا و صحیحی بود. اگر ایشان روی این مواضع بایستد که حتما هم می‌ایستد شاهد انتخابات رقابتی خوبی خواهیم بود. من اساسا با این تعبیر موافق نیستم که دولت پایگاه اجتماعی ضعیفی داشته است. دولت یازدهم در عرصه سیاسی ایران تنها نیست. هم اصلاح‌طلبان کشور و هم نیروهای میانه رو به این دولت رای دادند و آن را ساختند. پس باید گفت که از همان ابتدا پایگاه مستحکمی داشته است البته بعد از حل پرونده هسته‌ای این پایگاه حتما تقویت شده اما نمی‌توان گفت از قبل هم ضعفی وجود داشته است.

به نظر می رسد اصلاح طلبان به دلیل ترس از نداشتن پایگاه اجتماعی مستقل و از هراس اتحاد برخی افراد موسوم به اصولگرا با روحانی این روزها به حمایت همه جانبه از روحانی می پردازند و از بسیاری از مطالبات حداکثری خود کوتاه می آیند. ضعف این جناح تا جایی است که در مقابل زهرچشم کارگزارانی ها به خرازی و عارف دم نمی زند و کلمه ای نمی نویسد تا مبادا بدنه حداقلی اجتماعی را هم از دست بدهد.

به هر روی تا انتخابات اسفند زمان باقی مانده اس و روزنامه های اصلاح طلب ترجیح داده اند به دامن کارگزارانی ها با حمایت از دولت پناه ببرند.
 

اخبار مرتبط

وقتی ادبیات کانال‌های سیاسی به تلویزیون می‌رسد!